Sun, 13 May 2012 14:50:06 -0800WeeblyTue, 20 Mar 2012 05:11:01 -0800http://www.schrijvenderwijs.org/2/post/2012/03/conflict.htmlLaatst las is deze vergelijking: Zoals een auto brandstof nodig heeft om te kunnen rijden, zo heeft een verhaal...  conflict nodig om te lopen.
Waarom zijn utopieën vaak zo saai? Omdat er geen enkel conflict is. Om het verhaal interessant te maken, de moeite van het lezen waard, moet er een conflict zijn. Maar conflicten komen in soorten en maten. Daarom een kleine inleiding op het begrip conflict.
Eerst de vraag: Wat is een conflict? Te snel denken we dan aan slaande ruzie, of in ieder geval ruzie. Maar conflict is veel breder en  hoeft helemaal niet de vorm van ruzie aan te nemen. Conflict onstaat zodra er een verschlllend belang is, zodra personages iets verschillends willen. En dat hoeft niet eens expliciet aan de oppervlakte te komen. Stel je de volgende scene voor: man en vrouw zitten bij elkaar om te bespreken wat ze die zaterdagavond zullen gaan doen. Hij wil eigenlijk graag voetbal kijken, zij het liefste uit eten. Daar is dus een conflict. Als de lezer zich bewust is van deze twee verschillende verlangens, is er ook de nieuwsgierigheid naar hoe het zal aflopen.
Dit is een voorbeeld van een uitwendig conflict, tussen twee personen. Er kan ook nog sprake zijn van een inwendig conflict: een vader die aan de ene kant graag met zijn zoon naar een museum wil, maar ook nog toegezegd heeft een rapport te schrijven voor zijn baas. Opnieuw wordt de interesse van de lezer gewekt: Hoe lost hij dit op.
Een volgende keer meer over het gebruik van conflict in verhalen. ]]>Thu, 19 Jan 2012 03:17:24 -0800http://www.schrijvenderwijs.org/2/post/2012/01/beweging.htmlEen van de belangrijkste dingen die u in het oog moet houden bij het schrijven van verhalen, is dat het verhaal 'in beweging' moet blijven.
Iedereen is bekend met het gevaar van de 'info-dump' (hoewel niet iedereen er ook werkelijk op let :-): de schrijver neemt de tijd om de lezer eens precies te vertellen hoe het zit. Dat kan een stukje achtergrond zijn bij het verhaal, of een beschrijving van een landschap, een kamer of een personage. Daar is op zich niets tegen, maar als de lezer het gevoel heeft dat het verhaal stokt, dan is de kans groot dat hij/zij het boek neerlegt... en nooit meer oppakt. 
De kunst is om de noodzakelijke informatie (vraag u bij alles altijd af of het nodig is!) zodanig in het verhaal te vlechten, dat het bijdraagt aan de ontwikkeling, de voorgang van het verhaal. En over het algemeen is het ook beter om de informatie te doseren - zeker als het over achtergrond gaat. Dan kunt u het gebruiken om uw lezer juist nieuwsgierig te maken, zodat hij/zij juist doorleest.
Bij elk alinea, elke zin, ja elk woord moet u zich dus afvragen: draagt dit bij aan de voortgang, de ontwikkeling van mijn verhaal, of is het alleen maar versiering? Kan ik het ook op een andere manier over brengen (of op een ander moment), zodat het de lezer juist aan het lezen houdt?
Als u dat doet, zul u (nog) betere verhalen gaan schrijven. ]]>Thu, 29 Dec 2011 15:25:04 -0800http://www.schrijvenderwijs.org/2/post/2011/12/onvergetelijke-personages.htmlEnige tijd geleden las ik wat e-Zine artikelen van Bonnet. Hij heeft wel interessante ideeën. Eén sprak mij bijzonder aan. Die ging over personages.
Zijn stelling is dat een een personage beter blijft hangen, een diepere impressie maakt op de lezer als deze in een opzicht uitzonderlijk is. 'Quintessential' noemen ze dat in het Engels. Hét voorbeeld daarbij is Sherlock Holmes die de meester in de deductie is. Hij is als het ware de verpersoonlijking van de deductie.
Natuurlijk moet het personage meer hebben dan alleen deze eigenschap. Anders is het niets meer dan zo'n kartonnen figuur als je soms in de bioscoop ziet staan. Het moet een multi-dimensionaal personage zijn. Maar als er één eigenschap bijzonder uit springt, maakt het personage een buitengewone indruk. Denk bijvoorbeeld aan Lancelot als de meest ridderlijke ridder. En let wel, met name Lancelot heeft ook zijn zwakke kanten! Zijn liefde voor Guinevere wordt zelfs de ondergang van de Ronde Tafel. Maar toch is hij een onvergetelijk personage.
Een heel ander voorbeeld is Achilles in de Ilias. Hij is de belichaming van wrok. Niet voor niets zijn er diverse vertalingen van de Ilias die als titel meekregen 'De Wrok van Achilles.'
Een laatste voorbeeld: Als ik zeg: gierig. denkt u dan: Scrooge? Die kans is vrij groot. Scrooge wordt in de Christmas Carol neergezet als de ultieme vrek, de vrek bij uitstek. Ondanks het feit dat hij zich daarvan bekeerd en aan het eind van het verhaal een ander mens is, blijft ons dat toch bij. 
Als u erin slaagt uw hoofdpersonage op deze wijze uitzonderlijk te maken, is de kans groot dat ook uw personage blijft hangen: een onvergetelijk personage. ]]>Sat, 26 Nov 2011 01:39:29 -0800http://www.schrijvenderwijs.org/2/post/2011/11/meerdimensionale-personages.htmlWe kennen allemaal de waarschuwing dat de personages in onze verhalen geen een-dimensionale figuren mogen zijn, card board figures zoals ze dat in het Engels noemen. Maar wat is dan wel een 'volledig ontwikkeld personage'?
In een boek/methode genaamd Dramatica wordt een goede aanzet gegeven. De schrijvers daarvan onderscheiden maar liefst vier dimensies aan een personage. Denk eens goed na over uw personage en beantwoord de volgende vragen:
Wat brengt het personage (ten diepste) in beweging? Met wat voor soort argumenten moet je komen om hem/haar te overtuigen en tot actie aan te zetten? Dit is de motivatie van het personage.
Als het personage dan in beweging komt, wat streeft hij dan na, waar richt hij zich op? Denk hierbij vooral aan inwendige zaken, niet aan uiterlijke zaken als geld of roem. Denk meer aan zaken als: Wil hij/zij balans of juist onbalans brengen, orde of juist chaos? Dit is het doel van het personage.
Als het personage in beweging is gekomen, hoe gaat hij/zij te werk, wat voor methode gebruikt hij/zij?  Ook daarbij ligt de nadruk weer op innerlijke aspecten. Denk aan vragen als: Reageert hij/zij of handelt hij/zij juist proactief? Dit is de methodologie van het personage.
Tenslotte kan het nog zinvol zijn zich af te vragen: Hoe bepaalt het personage hoe hij/zij vordert bij het bereiken van zijn/haar doel?  Op welke manier evalueert hij/zij zijn voortgang? Wanneer is hij/zij tevreden met zijn/haar voortgang?
Deze vier aspecten samen geven een compleet personage. Maar let wel: het gaat niet om uiterlijke aspecten, maar om innerlijke aspecten, wat zijn zijn diepste drijfveren.
Natuurlijk hoeven niet alle vier de dimensies altijd even ver uitgewerkt te worden, maar het is goed om erover na te denken, zodat uw personage meer diepte krijgt, levensechter wordt. En dat, lijkt me, leidt tot betere verhalen.
Ben Buitendijk ]]>Thu, 24 Nov 2011 06:36:47 -0800http://www.schrijvenderwijs.org/2/post/2011/11/first-post.htmlSchrijven is - voor een deel in elk geval - een aangeleerde vaardigheid, een kunde. Natuurlijk komt er ook talent en inspiratie bij kijken. Maar daar kunnen we u verder niet zo veel mee helpen.
Wel met dat vaardigheidsaspect.
Op deze pagina hopen we u te voorzien van nuttige danwel vermakelijke tips die kunnen helpen uw schrijfkunde te verbeteren. We zijn tenslotte nooit te oud om te leren. ]]>