Boeken over de Tweede Wereldoorlog, hoeveel zullen er
daar al van verschenen zijn? Kennelijk raken we nooit uitgepraat over die tijd. In Blijf daar, kom niet! van Lody van der Kamp gaat het over de Joodse jongen Jossele die te maken krijgt met een steeds verdergaande Jodenvervolging. Een onderwerp dat je altijd weer met afgrijzen vervult. Het duurt even, voordat je ‘in het verhaal’ komt. De vele Joodse termen (die achter in het boek worden verklaard) zorgen ervoor dat je steeds uit je concentratie wordt gehaald. Wat mij betreft had ik liever voetnoten gezien dan eindnoten.
Hoewel het boek spannende (en ook vreselijke) gebeurtenissen beschrijft en goed leesbaar is, overtuigt het mij toch niet helemaal. Ik heb er lang over nagedacht hoe dat komt. Ben ik wellicht te afgestompt? Mijn conclusie was uiteindelijk: het zit hem in de stijl. Die is wat mij betreft te ‘gladjes’. De verteltoon is een beetje ‘van bovenaf’ niet helemaal vanuit de hoofdpersoon met af en toe een hinderlijke perspectiefwisseling.
Ook is het taalgebruik vaak wat clichématig. Zinnen als
‘Zijn gezin was ontsnapt uit de klauwen van het nazibeest’
(blz. 54) en ‘Toen de kust veilig bleek, sprak hij een verwensing uit aan het adres van de bezetter’ (blz. 68) zijn daar voorbeelden van.
Toen ik het boek uit had, zag ik dat het verhaal is bewerkt
door een redacteur. En dat zou er wel eens de oorzaak van
kunnen zijn dat de gevoelige snaar niet geraakt wordt. De
correcte ‘fabriekstaal’ mist de charme van het doorvoelde ‘handwerk’. Dat dit oordeel heel persoonlijk is, moge duidelijk zijn. Op internet vind je over dit boek ook heel lovende kritieken.

Frans van Houwelingen