Dat Janwillem Blijdorp vlotte jeugdboeken met een behoorlijk portie spanning erin kan schrijven is alom bekend. Maar hij schrijft ook voor volwassenen, er zijn van zijn hand al verschillende romans verschenen. Voor mij is dit de eerste kennismaking daarmee.
Het kan gezien worden als een vervolg op de eerder verschenen romans, maar ik heb het apart gelezen en dat stoorde in het geheel niet.
Janwillem beschrijft een periode uit het leven van Miriam
van Ravenzwaay. Zij is docente Nederlands op een middelbare school, maar daarnaast behoorlijk eenzaam. Haar zelfbeeld is nogal negatief, dat maakt haar extra ontvankelijk voor de aandacht die ze krijgt van een onbekende jongeman in het park. Deze ontmoeting zou uit kunnen lopen op een beginnende relatie, maar Miriam vertrouwt het niet. De geloofsovertuiging van Michiel en een bepaalde geheimzinnigheid rond zijn werk in “De Oase” doen haar argwaan groeien. Dat is maar goed ook, want de drijfveren achter dit contact zijn zeer discutabel.
De politie vraagt Miriam haar medewerking om de organisatoren van ‘het stiltecentrum’ te ontmaskeren en alzo te voorkomen dat er kinderen in de prostitutie belanden.
Het verhaal heeft voldoende vaart om te boeien. Toch krijg
ik niet echt contact met Miriam, ik kan moeilijk mee in haar
overwegingen en vind dus ook geen excuus voor haar nogal domme beslissingen. De schrijver vertelt me dat ze een minderwaardigheidscomplex heeft, eenzaam is, zoekt naar geborgenheid, erg vaak ontevreden in de spiegel staart, maar waarom vóel ik het niet? Ook in de veel voorkomende discussies over de geloofsopvattingen voel ik geen worsteling, meer het tegenover elkaar staan van verschillende meningen en tradities. Als jongensboek zou deze manier van vertellen een dikke voldoende kunnen krijgen, van een roman verwacht ik een intensiteit die dieper gaat en iets met me doet. Een voorbeeld: De zin “ De muziek had een hypnotiserendewerking op haar” schiet tekort. Ik wil zo graag meemaken hoe dat voelt. Zowel schrijver als redacteur zouden hierop alert kunnen zijn, Janwillem heeft het zeker in huis!

Joke Verweerd