In dit boek van veelschrijver Janwillem maken we kennis met Reinier, een fantastisch goede basketballer en zijn vriend Bart. Het verhaal begint en eindigt in een sporthal, maar tussen die twee momenten ligt een fataal moment en een moeizame strijd van acceptatie - Reinier verliest door een ongeluk zijn linkerbeen. In die strijd gaat de schrijver de waaroms aan God niet uit de weg. De enige kanttekening die ik hierbij wil plaatsen is dat Reinier wel erg gemakkelijk denkt over doodgaan, en het tevens erg vanzelfsprekend lijkt te vinden naar de hemel te zullen gaan (blz 68 - …Als ik sterf ga ik naar de hemel. Dat is me altijd geleerd…), en dat terwijl bijv. bij het naar bed gaan op de eerste dag thuis na het lange verblijf in het ziekenhuis een dankgebed voor deze zegen ontbreekt.
Het boek is mooi vormgegeven in harde kaft en telt 189 bladzijden. Helaas trof ik wel een paar taal- en opmaakfouten aan. Ook vind ik persoonlijk de termen 'laat je niet kisten' en 'in vredesnaam' niet passen in een christelijk boek.
Het verhaal is mooi evenwichtig opgebouwd, met natuurlijk aandoende en vaak hele leuke dialogen, gekruid met een beetje romantiek - Reinier krijgt tijdens het verblijf in het ziekenhuis verkering met Annelies. Wel bevreemdde het me dat in het ziekenhuis waar Reinier verpleegd wordt, patiënten met amputaties, hartkwalen en 'vrouwenzaken' bij elkaar op de kamer liggen.
Kortom, een mooi boek dat ik met genoegen heb gelezen en dat aanbeveling verdiend.

Eeuwoud Koolmees