Het vierde kinderboek van Liesbeth van Binsbergen is een guppie van een boek.
Het is fris en vrolijk van taal. Vanaf de eerste regels is de lezer (zelfs de lezer die niet meer tot de doelgroep behoort) betrokken bij het enthousiasme van Giel, een jongetje dat van guppies houdt.
Dat 'houden van' verantwoordelijkheid met zich meebrengt, stelt Liesbeth tussen de zinnetjes door onnadrukkelijk maar glashelder aan de orde. Giel heeft zorg voor Goof en later ook voor Goosje en de jonkies.
Giel moet zijn betrokkenheid met zijn lievelingsdieren ook verdedigen. Zijn moeder vindt het geklieder met de vissen boven op de slaapkamer maar niets en Giels vader vindt de hele guppie-gekte te ver gaan. Maar Giel is een inventief ventje. Hij ziet handel in zijn hobby en dat biedt zelfs een breder perspectief dan guppies.
Wat zo knap is aan dit boekje, is de stimulans tot zelf nadenken voor de jonge lezers. Waar het kan houdt de schrijfster de informatie schraal, zodat zelf meedenken noodzaak wordt.
Ook de ervaringen op school, het schoolse schrift zo hier en daar afgedrukt in de illustraties en het in de tekst verwerkte lesje, geven dit boekje iets heel speciaals. En als klap op de vuurpijl: de slotzin opent een compleet nieuw verhaal!
Wie zei er nou toch dat christelijke kinderboeken tuttig waren?
Dit is een toppertje!

Joke Verweerd