Veel van onze leden hebben het wellicht ervaren: een gedichtenbundel uitgeven is een lange, moeizame weg. Poëzie ligt niet echt 'in de markt.' Voor uitgevers zijn gedichtenbundels niet erg interessant. Een uitzondering op die regel zijn de gedichtenbundels van Nel Benschop. Vermoedelijk heeft ieder van u wel één of meer van haar bundels in de kast staan. En in allerlei (kerk)blaadjes worden regelmatig gedichten van haar gepubliceerd. De gedichten zijn al vele malen overgeschreven en toegestuurd naar mensen die bemoediging en troost nodig hebben.
Nel Benschop weet harten van mensen te raken. Niet door hoogstaande poëzie die slechts begrepen en gewaardeerd wordt door een elitaire 'boven'laag, maar door toegankelijke gedichten met een herkenbare structuur en vooral aansprekende boodschap. Dat is met de gedichten in de nieuwste postuum verschenen bundel 'Hij draagt ons thuis' niet anders. Het gaat om een verzameling van dertig gedichten over het einde van het leven en het uitzicht na de dood.
Ook nu Nel Benschop leeft bij haar Heer, zullen haar woorden op aarde nog lange tijd blijven doorklinken en mensen bemoedigen en troosten. Ik citeer hier het gedicht

'Afscheid':

'Elk afscheid nemen is een beetje sterven,'
zeggen de Fransen. En ik denk, dat het zo is;
zoals de afscheidswoorden zich steeds dieper kerven
in je gedachten, zoveel sterker wordt 't gemis
van hen, die jarenlang je vrienden waren,
om alle dingen, die je samen hebt gedeeld;
een vriendschap, die niet telt met dagen, jaren,
maar die soms iets van d'eeuwigheid verbeeldt.
En daarom doet elk afscheid ons ook hopen
Op eeuwige vreugde, zonder scheiding of verdriet;
Daarheen zijn wij op weg; Gods deur staat open,
Hij wacht ons op, al zien we Hem nog niet.