Misja woont in het land Israël, bijna 2000 jaar geleden. Hij doet elke dag zijn best om de manden die zijn oom maakt, te verkopen. Dat lukt niet zo best. Hij wordt vaak geplaagd en tegengewerkt, en uitgescholden als Bultenaar of Bocheltje. In het eerste deel van het verhaal lijkt hem werkelijk alles tegen te zitten. Niets lijkt te lukken. En dan kan hij op een dag zijn vriend, de blinde Bartimeüs, ook al niet meer vinden. Maar wat blijkt? Bartimeüs is genezen, door een rondreizende prediker. Jezus van Nazareth heet hij. Wel, daar wil Misja meer van weten. Hij zoekt de prediker op, en ziet hoe Hij in een dorpje de kinderen zegent. Misja kijkt stil toe: hij hoort daar natuurlijk niet bij, zo'n mismaakte mislukkeling als hij is. En bovendien is hij vervloekt door Nachas van Sidon. Maar tot Misja's verbazing zegent Jezus hem ook. En vanaf die tijd lijkt alles opeens beter te gaan. Heeft hij nu opeens zoveel geluk omdat de Profeet hem gezegend heeft, vraagt hij zich af.
Toch wordt het nog donkerder in Misja's leven als blijkt dat de Profeet gekruisigd wordt. Maar als Misja korte tijd erna hoort dat Hij is verrezen, voelt hij zich blijer als ooit te voren.
Na het lezen van het boekje bleef ik met een wat vreemd gevoel zitten. Aan de ene kant vind ik het een aardig, vlot geschreven verhaal. Maar aan de andere kant: de Boodschap, het Evangelie, de bekering van Misja, het blijft allemaal zo vaag, zo onuitgesproken en wazig. Jammer, want het verhaal leent zich prima voor wat meer diepgang.
Ook jammer dat de redacteur bij Callenbach haast lijkt te hebben gehad. Er staan nog al wat storende fouten en inconsequenties in het boekje.

Eeuwoud Koolmees