 Vereniging van Protestants-Christelijke Auteurs |
||||
|
Ongrijpbare
Schaduw, Ina van der Beek, uitgeverij Zomer en Keuning, Kampen 2006,
ISBN 90-5977-158-3, 215 blz. gebonden, € 12,95.
We kenden Ina al van haar gedichtenbundels, maar nu is ook haar eerste roman verschenen in de Spiegelserie van Zomer & Keuning. Het thema van deze roman is niet gemakkelijk, maar de schrijfster heeft het gewaagd, wat getuigt van veel moed. Al vanaf de eerste bladzijde ‘voel’ je de beklemming en het is knap wanneer de auteur de lezer meteen weet te boeien. Het gaat niet goed tussen Mieke en Ed, er hangt een donkere wolk boven hun huwelijk. Na enkele hoofdstukken vermoedde ik al wat er aan de hand zou kunnen zijn. Dat was jammer, want toen was meteen een deel van de spanning weg. Mieke is zwanger van haar eerste kindje en daarmee beginnen de problemen. Ed hamert er maar steeds op dat het een meisje moet zijn, maar zegt niet waaróm hij dat wenst. Mieke probeert er een verklaring voor te vinden, maar het lukt haar niet. Ed zegt steeds, dat het wel goed komt, maar Mieke voelt de verwijdering groter worden en tobt daarover heel wat af. Ze draait maar steeds in hetzelfde kringetje rond, iedere dag maar weer: hoofdpijn krijgen van het piekeren. Hierdoor blijft het verhaal wat eenzijdig; het zou sterker geweest zijn, wanneer er ook andere thema’s uitgediept waren, bijv. de gesprekken met haar vriendin. De schaduw wordt nog donkerder na de geboorte van het kind: een zoon. Ed trekt zich steeds meer terug in zijn eigen wereld. Uiteindelijk gaat ze iets vermoeden, maar ze probeert die gedachten te verdringen. Na een gesprek met Emma, de zus van Ed, blijkt het waar te zijn: Ed is homoseksueel en heeft zich toch aan een huwelijk gewaagd. De stukjes van de puzzel vallen op hun plaats. Ed, die verpleger is, gaat in de zusterflat wonen en Mieke blijft met Ruben achter. Hoewel ze aanvankelijk heel boos is, eindigt het boek toch hoopvol: ‘Ze huilt om Ed, om alles wat ze hadden en wat nu voorbij is (…) Deze nacht is om te denken, niet om te begrijpen, wel om te aanvaarden. En daar zullen steeds weer andere dagen en nachten voor nodig zijn. Voordat de wekker afloopt, staat ze op. Een nieuwe dag met pijn, intense pijn. Maar zonder bitterheid.’ Er loopt nog een verhaallijn door het boek. Over Annemarie en Erik, die ook hun probleem hebben: kinderloosheid. Af en toe vallen de verhalen samen. Ed en Erik zijn actief in het jeugdwerk en Annemarie ontwijkt Mieke, omdat zij wel een kind heeft. Ze staan echter té los van elkaar en daarom begrijp ik niet goed de zin hiervan. Misschien dat het in het tweede deel (want dat komt er aan volgens de achterflap) duidelijk wordt? Ondanks deze kritische noten is het een mooi boek, waar Ina zeker trots op mag zijn. Gefeliciteerd met dit debuut! Marjanne W. van Wijngaarden |
|||
