De grote verdienste van Liesbeth vind ik ook in dit verhaal
weer dat ze zo dicht bij de belevingswereld van de kinderen
weet te blijven. Ze schreef een derde deeltje in de Roos en
Rubenserie: een leuk verhaaltje over het schoolreisje naar
een speeltuin. Of was het een pretpark? Behalve spelen en
pret beleven ze ook nog een spannend moment… met een
staartje. Als de aap uit de mouw, of liever gezegd uit de
boom moet worden geschoten, wordt het zelfs nog een beetje spannend.
Wat mij op een bepaald moment wel opviel is de enorme
hoeveelheid manieren waarop de directe rede wordt aangeduid: de personen in het boek vinden, praten, zeggen, roepen, mopperen, menen, rillen, waarschuwen, weten, joelen,schreeuwen, vragen, knikken, stotteren, lachen, zuchten, mompelen, wijzen, bedenken, denken, sissen, fluisteren en schateren. ’t Is niet verkeerd om het op deze manier te schrijven, maar ietsje minder had van mij wel gemogen.

Eeuwoud Koolmees