'Straatnieuws', het derde deeltje uit de Tes en Tomserie van Margriet de Graaf is een fris en vrolijk boekje dat er goed uitziet. Eerder verschenen in deze serie De boomredders en Help!
Het verhaal begint met het tweetal, dat zich wat verveelt op de takken van een boom. Jawel, van dé boom, de boom die ze in De boomredders hebben gered van de ondergang.
Moeder vraagt hen een boodschap te doen. Bij de supermarkt zien ze een vrouw die krantjes verkoopt. Ze ziet er raar uit en heeft oude kleren aan. Ze is samen met een meisje.
Geld verdienen, dat willen Tes en Tom ook wel! Ze verkopen op een kleedje naast de deur van de supermarkt speelgoed van zichzelf en verdienen zo 2 euro. Daar kopen ze snoep van. De reactie van de ouders op het verkopen van speelgoed vind ik wat ongeloofwaardig. Ze reageren er namelijk helemaal niet op. Ik zou het als ouder niet bijzonder op prijs stellen wanneer mijn kinderen hun eigen speelgoed verkochten, en zeker niet voor snoep.
De volgende dag vertelt de juf op school het verhaal over de barmhartige Samaritaan en vraagt de kinderen, of zij wel eens een ander helpen.
Tom en Tes weten het eigenlijk niet. Natuurlijk doen ze wel eens een klein klusje. Maar Tom heeft een idee. Ze gaan geld verdienen. Geld voor de krantenmevrouw. En zo komen Tes, Tom en hun moeder in contact met Maria en haar dochtertje Lena. Tijdens het verhaal wordt de kleine lezer impliciet uitgelegd wat een asielzoeker is. Ook wordt duidelijk dat er ook in óns land mensen wonen die het moeilijk hebben. Aan het einde van het verhaal heeft de moeder van Tes een goed plan om Maria te helpen.
Het christelijke aspect is mooi in het verhaal verweven en doet nergens 'gemaakt' aan. Kortom, een mooi boekje. Ik ben benieuwd of we nog meer belevenissen van Tes en Tom in boekvorm zullen zien verschijnen.
Nog een opmerking. Het lijkt erop dat er tijdens het drukken iets mis is geweest met de drukinkt, althans in het exemplaar dat ik heb gelezen. De - overigens fraaie - tekeningen zijn op de tegenoverliggende pagina 'gestempeld'. Niet storend, maar toch jammer.

Eeuwoud Koolmees