Dit boek is het zestiende deel in een serie van 16 AVI-boeken, behorend bij de methode ‘Taalfontuin’. De omslag is heel kleurig en nodigt uit tot lezen. Ook de illustraties in het boek zijn heel leuk. Het is niet alleen een leesboek maar ook een kijkboek. Het is een vlot verhaal, wat blijft boeien. Sanne en Niels zijn dikke vrienden en het is woensdagmiddag. Sanne mag bij Niels eten en ze mogen daarna met Noa, het zusje van Niels, gaan wandelen. Het kleine meisje zit in de buggy en Sanne mag duwen. Ze gaan naar de speeltuin, waar van alles is te beleven. Ze schommelen en wippen en spelen in de zandbak. Na een uurtje gaan ze weer naar huis, met een vieze en slaperige Noa. Moeder wast haar en brengt haar naar bed voor haar middagslaapje. Dan is er opeens paniek. Waar is Olaf, de knuffel, gebleven? In de zandbak achtergelaten? Moeder troost de huilende Noa en Niels en Sanne gaan zoeken. Maar Olaf is nergens te vinden. Opeens zien ze een stel grote jongens met een wel heel vreemde voetbal: Olaf! Niels raapt al zijn moed bij elkaar en vraagt de knuffel terug. Hij dreigt zelfs naar de politie te bellen. De jongens lachen hem uit en met een grote boog wordt het olifantenbeest in de waterplas gegooid. Voorde beide kinderen is het een hele toer om hem op het droge te krijgen, maar gelukkig is er een visser die helpen wil. Olaf wordt gered, maar wat is hij smerig. Thuis proberen ze hem met veel sop schoon te krijgen wat weer een enorme hilariteit oplevert. Uiteindelijk komt alles toch goed: Noa kan de (nog natte) Olaf in haar armpjes sluiten.
Kortom, een gezellig geschreven boekje, dat de doelgroep
zeker zal aanspreken!

Marjanne W. van Wijngaarden